#28 9months in, 9months out!

9 maanden zwanger: Zoals jullie weten kreeg ik met 32 weken een hevige onverklaarbare bloeding. Hierdoor had ik voor derest van mijn zwangerschap bedrust. Door mijn bedrust kreeg ik niet zoveel gedaan zoals van te voren gepland. Imaily’s kamer was nog niet af, de zolder was nog niet opgeruimd (de zolder is nog steeds nietMeer lezen over “#28 9months in, 9months out!”

#27 Hoera! Ze slaapt in haar eigen kamer

Ja, je leest het goed. Een aantal blogs geleden zei ik nog “wie weet is binnenkort de titel Hoera, ze slaapt in haar eigen bed” en nu is het eindelijk zover. Sinds vorige week zijn we eigenlijk ineens zonder echt af te spreken dat we wéér zouden slaaptrainen, begonnen met Imaily in haar eigen bedMeer lezen over “#27 Hoera! Ze slaapt in haar eigen kamer”

#16 I am not my hair

I am not my hair …. I am not my hair … herhaal ik in mijn hoofd wanneer ik besluit toch maar alles te knippen. Tijdens de zwangerschap was mijn haar voller en langer. Ik genoot ervan eindelijk lang haar van mezelf te hebben. Zolang ik mij kan herinneren is mijn haar kort geweest. HetMeer lezen over “#16 I am not my hair”

#14 Niet boos, maar onbegrepen

Ik kwam laatst een meme tegen waar iets stond als “je zal maar jeuk hebben en iemand probeert steeds een speen in je mond te duwen”. Ik voelde me gelijk schuldig. 🙈 Ik heb me van tevoren zo druk gemaakt. “We zullen geen huilbaby krijgen, toch?” En de eerste paar weken was Imaily ook absoluutMeer lezen over “#14 Niet boos, maar onbegrepen”

#5 “Schatje, ik ben MOE-der”

“Ik ben moeeeeee” roep ik naar mijn man. “Ja, je bent ook moeder” roept hij terug. “Hé, moe-der!” “Alsof we zijn gemaakt om moe te zijn. Top titel voor de volgende blog.” Thanks babe 🙂 “De vermoeidheid valt me nog wel mee” zeg ik een aantal weken terug. “Ja, wacht maar tot je weer gaat werken”Meer lezen over “#5 “Schatje, ik ben MOE-der””

#4 De eerste dag zonder jou

Ken je dat? Heel hard nephuilen en dan ineens toch echt waterige ogen krijgen? Ja, dat gebeurde dus dinsdag. Mama is Imaily ’s morgens vroeg komen ophalen, want ik moest er nu toch echt aan geloven. Mijn eerste werkdag na 20 weken thuis, waarvan 13 met baby, is deze week weer begonnen.Ik ben logopedist enMeer lezen over “#4 De eerste dag zonder jou”

#3 Gewoon een fase, toch?

I know what I said!! Ik wilde niet alleen maar de boobie provider zijn. Degene die ze alleen maar nodig heeft om te overleven. Ik wilde echte liefde. Een “wat is het mooi dat er straks een mensje rondloopt dat zoveel van je houdt en alleen bij jou wilt zijn” soort liefde. Met nadruk opMeer lezen over “#3 Gewoon een fase, toch?”

#2 Boobie provider

Ongeveer 8 jaar geleden kregen we een puppy. Een Engelse Stafford. Zina heet ze. Mijn zusje en ik waren toen al wat ouder, dus durfden mijn ouders het aan om een hond in huis te nemen zonder dat zij alleen voor haar moesten zorgen. Ik weet dat ze dit zullen lezen en denken “wij hèbbenMeer lezen over “#2 Boobie provider”

#1 Eindelijk begonnen

7 oktober 2019 besloot ik op zolder, tijdens de tweede poging was ophangen omdat de eerste poging onderbroken werd door ons dochtertje van toen 6 weken oud, te gaan bloggen. “Ja, nu ga ik er gewoon echt voor!” Ik roep al tijden dat ik wil schrijven, maar niet weet hoe of wat. Maar nu zieMeer lezen over “#1 Eindelijk begonnen”