#8 Een bloederig verhaal

Ik was 32 weken zwanger en net klaar met werken. Het was vrijdag en ik zou die avond voor de laatste keer voor mijn verlof meezingen in de kerk. Omdat de repetities in de kerk in Amsterdam zijn, had het voor mij geen zin om na het werk naar huis (Almere) te rijden.
Ik had net mijn neefje aan de telefoon die bij de kerk in de buurt woont om te vragen of ik bij hem tijd kon doden tot het tijd was om naar de kerk te gaan. Nog tijdens ons telefoon gesprek voel ik wat lopen. Afscheiding? Vruchtwater?
Ik hang op en wil naar de wc gaan, maar het is zoveel en voelt zo heftig dat ik besluit gelijk te kijken. Helderrood bloed vult mijn ondergoed.

Lichtelijk in paniek bel ik het spoednummer van de verloskundige. Wanneer zij zegt dat ik meteen moet ophangen en 112 moet bellen veranderd het in nogal heftige, maar toch gecontroleerde, paniek.
Ik werk in een praktijk die gevestigd is in een gezondheidscentrum en besluit, omdat het bijna sluitingstijd is, in de wachtkamer te gaan zitten. Ik weet niet waarom het mij op heftige momenten zoals deze altijd lukt om rustig te blijven.
Nadat ik alle relevante gegevens heb doorgegeven aan de alarmcentrale, geeft hij me een compliment voor hoe goed ik het doe en vraagt mijn naam. Hij stelt me gerust en op dat moment hou ik het niet meer en verlies de controle. Thank God voel ik dan Imaily bewegen. Oké ze is er nog.
Ik werk dichtbij het ziekenhuis, dus de ambulance was er heel snel. Eenmaal in het ziekenhuis controleren ze gelijk de hartslag van de baby. Luid en duidelijk zoals ik gewend ben. Goedzo meisje! Daarna een echo en alles ging goed daarbinnen.

Met 20 weken kwamen we erachter dat ik placenta praevia had. Placenta praevia is een aandoening tijdens de zwangerschap waarin de placenta geheel of gedeeltelijk de baarmoedermond afdekt. Bij de controle van 30 weken was te zien dat de placenta voldoende was opgeschoven en het eigenlijk allemaal weer goed was.

Tot op de dag van vandaag weet ik niet zeker wat de bloeding heeft veroorzaakt, maar het lijkt erop dat het aan mijn placenta lag.
Gelukkig is ook dat goed gekomen, want na 7 weken bedrust en een prima bevalling, is Imaily hier gezond en wel.
Hoe dat ging lezen jullie in een volgende blog.

DNNT

2 gedachten over “#8 Een bloederig verhaal

  1. Jeetje wat schrikken zeg, echt goed hoe kalm je gebleven bent! Wat ben je toch ook een topvrouw!! Zou niet weten wat ik gedaan zou hebben in zo’n situatie.

    Ook weer nieuwe woorden geleerd haha, heb nog nooit van placenta praevia gehoord. Echt waardeloos. Ben blij dat het goedgekomen is!

    Kan niet wachten op je nieuwe blog!

    Groetjes Angé

    Like

    1. Ja, was zeker schrikken! Haha dankjewel ♡
      Ik had er inderdaad ook nooit van gehoord. Was met 20 weken dus ook even schrikken dat er een kans zou zijn dat ik een keizersnede zou krijgen, omdat een vaginale bevalling dan niet mogelijk is. Gelukkig is dat allemaal goed gekomen.

      Kusjess

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: